SJEĆANJE

02. srpanj 2016 ob 00:08 | 49
Čije ime urezujem u klupu staroog parka
i bježim li usamljen iz ovog mrklog mraka,
Čija sjena u svaku stoopu me prati
ili samo gorka bool želi da mi se vrati..

Postoji li neeka skrivena idilaa
ili se i sjena samo vjeešto skrila,
Prati li me poznat pogled stare crne vrane
dok vjetar njiše stare bagremove granee...

Saanjam li opet zvuk Dunavskoga vaala
dok sjena sjedi na ruubu istog žalaaa,
Jeesam li dovoljno čvrst i prekaljen
ili sam samo podmuklo i grubo ranjeen...

Dok u taami čvrst i hladan stoojim
te iste sjene se više ja ne bojimm,
Možda i sjena tiho u tami samo stoji
i ranjeene dane u sebi tiiho broji...

Ali,imee ipak ostaje urezano u parku
a ja snivam usamljen u mrklom mraku,
Kao ranjeni vuk i daalje čvrsto stojimm
ali crne vrane i sjene ja se ne bojim...

Komentari 0

moraš se , ako želiš komentirati

Unesi email osobe kojoj želiš preporučiti ovaj blog.




trajni link



Prijavi se za nastavak

Prijavi se pomoću Facebook-a

Facebook prijava

Prijavi se pomoću Email-a

Zapamti me



Zaboravljena lozinka Registriraj se